15 Brygada Zmechanizowana została utworzona w 1994 roku na bazie stacjonującego w Giżycku 2 Pułku Zmechanizowanego, którego rodowód sięga 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki.

Decyzją Ministra Obrony Narodowej nr 101 z dnia 14 lipca 1995 roku przejęła nazwę wyróżniajšcą "Giżycka", imię "Zawiszy Czarnego" i dziedzictwo n/w jednostek wojskowych:

• 59 Pułk Piechoty Wielkopolskiej  1919 - 1939
• 61 Pułk Piechoty    1919 - 1939
• 62 Pułk Piechoty    1919 - 1939
• 15 Pułk Artylerii Lekkiej   1919 - 1939
• 2 Pułk Zmechanizowany   1943 - 1994

Dodatkowo decyzją nr 6/MON z 8 stycznia 2007, 2 batalion zmechanizowany dziedziczy tradycje następujących jednostek:

Brygada swoje święto obchodzi 15 lipca - w dniu historycznej bitwy pod Grunwaldem w 1410 roku. Ustanowienie święta w tym dniu jest wyrazem kultywowania tradycji grunwaldzkich oraz symbolem udziału w bitwie patrona brygady - Zawiszy Czarnego z Garbowa.

Po rozformowaniu w 2000 roku 4 Suwalskiej Brygady Kawalerii Pancernej im. gen. bryg. Zygmunta Podhorskiego przejęła, z dniem 1 stycznia 2001 roku, kompleks koszarowy w Orzyszu oraz tradycje i dziedzictwo kolejnych oddziałów wojskowych:

• 1 Pułk Ułanów Krechowieckich im. płk Bolesława Mościckiego 1915 - 1945
• 2 Pułk Ułanów Grochowskich im. gen. Józefa Dwernickiego 1917 - 1939
• 3 Pułk Szwoleżerów Mazowieckich im. płk Jana Kozietulskiego 1920 - 1939
• 3 Pułk Strzelców Konnych im. hetmana Stefana Gosiewskiego 1921 - 1939
• 4 Dywizjon Artylerii Konnej 1918 - 1939

21 czerwca 2000 roku w wyniku rozformowania 15 Dywizji Zmechanizowanej Brygada została podporządkowana 1 Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej im. Tadeusz Kościuszki. W dniu 10 października 2001 roku w wyniku reorganizacji weszła w skład 1 Korpusu Zmechanizowanego w Bydgoszczy a od 1 marca 2004 roku pozostaje w podporządkowaniu 16 Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej.

gen. bryg. Piotr Błazeusz

Urodził się 21 stycznia 1971 r. Służbę wojskową rozpoczął w 1990 r. jako podchorąży Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie. Jest absolwentem Akademii Sił Powietrznych USA w Colorado Springs, Studium Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, Podyplomowego Studium Bezpieczeństwa i Integracji Euroatlantyckiej Wyższej Szkoły Humanistycznej w Pułtusku oraz Podyplomowego Studium Polityki Obronnej Akademii Obrony Narodowej.

Pierwsze stanowisko - dowódcy plutonu szturmowego - objął w 10 batalionie desantowo - szturmowym 6 Brygady Desantowo-Szturmowej w Rząsce. Następnie pełnił służbę m.in. jako specjalista ds. NATO w Sekretariacie Sekretarza Stanu MON, zastępca attache obrony, wojskowego, morskiego i lotniczego przy Ambasadzie RP w Waszyngtonie, starszy specjalista w Zarządzie Planowania Strategicznego P-5 Sztabu Generalnego WP, dyrektor Sekretariatu Ministra Obrony Narodowej, szef Centrum Dowodzenia Dowództwa Operacyjnego SZ RP oraz szef szkolenia 1 Dywizji Zmechanizowanej w Legionowie. Decyzją Ministra Obrony Narodowej Bogdana Klicha został wyznaczony z dniem 14 sierpnia 2009 r. na stanowisko dowódcy 15 Giżyckiej Brygady Zmechanizowanej.

15 sierpnia 2009 r. Prezydent RP Lech Kaczyński awansował go do stopnia generała brygady.

Zawisza Czarny z Garbowa herbu Sulima (ok. 1370-1428)

Sławny, niepokonany w licznych turniejach rycerz, symbol cnót rycerskich. Starosta kruszwicki od roku 1417, starosta spiski od 1420. Wielokrotnie brał udział w wyprawach przeciwko Turkom, występując wraz ze swym bratem Farurejem w szeregach rycerstwa europejskiego, ściąganego na te wyprawy przez króla Węgier, Zygmunta Luksemburskiego, z którego dworem był przez lata silnie związany. Na wieść o szykujšcej się ostatecznej rozprawie z Krzyżakami powrócił do kraju. Po bitwie pod Grunwaldem, w której brał czynny udział (niewykluczone, że to właśnie Zawisza w krytycznym momencie bitwy uratował królewski sztandar, choć nie ma na to wyraźnych dowodów) wystąpił Zawisza z propozycją zawarcia pokoju między królem polskim i królem węgierskim Zygmuntem Luksemburskim - (układ w Lubowli w 1411). W 1412 r. uczestniczył wraz z królem Władysławem Jagiełłą w uroczystym zjeździe monarchów w Budzie, występując również jako uczestnik zorganizowanego przy tej okazji wielkiego turnieju rycerskiego. Jako uznany autorytet moralny i świetny dyplomata, a przez to jeden z najbardziej zaufanych ludzi króla Władysława Jagiełły, został Zawisza wysłany jako jeden z sześciu posłów polskiej delegacji na sobór w Konstancji (1414 - 1418), gdzie wsławił się występując jako jeden z nielicznych obrońców sprawy i osoby Jana Husa. W 1415 r. towarzysząc Zygmuntowi Luksemburskiemu w podróży do Perpignan w Hiszpanii pokonał w głośnym pojedynku Jana z Aragonii, wysadzając z siodła jednym uderzeniem kopii najprzedniejszego rycerza turniejowego zachodniej Europy. Utwierdziwszy w ten sposób sławę niepokonanego i najznamienitszego rycerza w Europie, chętnie był podejmowany na dworach władców europejskich. W latach 1421 - 1422 walczył po stronie króla Węgier z czeskimi husytami, wielokrotnie również posłował na dwór Zygmunta Luksemburskiego. Podczas odbywania jednego ze swych licznych poselstw, przebywając na dworze tegoż władcy dostał się do niewoli czeskiej podczas walk w obronie tzw. Niemieckiego Brodu. Z niewoli tej został wkrótce uwolniony, ponoć za niezwykle wysokim okupem. W historii odnotowano również słynną ucztę jaką wydał Zawisza Czarny w Krakowie, wzięcie udziału w której uznało za zaszczyt kilku europejskich władców podczas ich zjazdu w stolicy Polski w roku 1424. Uczestnicząc w roli dowódcy oddziałów najemnych w wyprawie Zygmunta Luksemburskiego na Turków w roku 1428, osłaniając odwrót tego władcy z pola walki pod Golubacem (Gołąbcem), dostał się Zawisza w niezwykle dramatycznych okolicznościach do tureckiej niewoli, po czym, jak mówi legenda, w równie dramatycznych okolicznościach został zamordowany. Przyczynę śmierci Zawiszy Czarnego upatrywano jednak przede wszystkim w nieudolności króla Zygmunta Luksemburskiego, jako naczelnego dowódcy wyprawy.

Chcąc scharakteryzować postawę największego polskiego rycerza warto oddać głos wielkiemu kronikarzowi Janowi Długoszowi: "Nie tylko w tej bitwie, w której pojmany zginął, ale we wszystkich wyprawach okazywał się rycerzem dzielnym i znakomitym, słynął odwagš i wielkimi czynami, w których nikt mu nie dorównywał. Był zaś w mowie słodki i ujmujšcy, tak że nie tylko ludzi zacnych i szlachetnych, ale barbarzyńców nawet swoją uprzejmością zniewalał. Miał przede wszystkim ten rzadki w sobie przymiot, że jak w bitwie najśmielszy zapał, tak w radzie najumiarkowańszš okazywał rozwagę. Godzien za swe bohaterskie dzieła nie moich słabych, ale i Homera samego pochwał".

Postać Zawiszy Czarnego szybko obrosła w legendę, i to wyjštkową legendę, bo opartą na faktach najprawdziwszych. Dla wielu pokoleń Polaków Zawisza stał się jednym z najbardziej popularnych bohaterów narodowych - przede wszystkim symbolem niewzruszonej odwagi, nadzwyczajnej słowności i lojalności. Słynne stało się powiedzenie: "Na nim ci jako na Zawiszy", co miało po prostu znaczyć: "Polegaj jak na Zawiszy".