Formowanie 3 batalionu rozpoznawczego zostało zakończone 30.06.1995r. Powstał on na bazie, rozwiązanego w 1994r., Ośrodka Szkolenia Specjalistów Rozpoznania Ogólnowojskowego. Został rozlokowany przy ul. Nowowiejskiej, w koszarach po rozformowanym Ośrodku Szkolenia Służby Zakwaterowania i Budownictwa. Wszedł w skład 15 Warmińsko-Mazurskiej Dywizji Zmechanizowanej, a po jej rozformowaniu w podporządkowanie 16 Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej.

Batalion składa się z trzech kompanii rozpoznawczych, kompanii radioelektronicznej oraz pododdziałów logistycznych. Na jego wyposażeniu znajdują się: gąsienicowe i kołowe pojazdu rozpoznawcze, samochody terenowe, pojazdy typu "quad", pojazdy rozpoznania radioelektronicznego oraz pojazdy zabezpieczenia logistycznego.

Decyzją Ministra Obrony Narodowej nr 107 z dnia 14.07.1995r. 3 batalion rozpoznawczy przyjął dziedzictwo tradycji:

• 4 Pułku Ułanów 1813-1831
• Pułku 4 Ułanów Zaniemeńskich 1918-1939
• 14 Szkolnego Batalionu Rozpoznawczego 1967-1991

3 batalion rozpoznawczy przyjął nazwę wyróżniającą "MAZURSKI" oraz imię patrona płk. Jana Hipolita Kozietulskiego.

Doroczne święto batalion obchodzi 9 lipca, w rocznicę bitwy Pułku 4 Ułanów Zaniemeńskich, pod Grebionką w 1920r.

Sztandar został ufundowany przez Komitet Fundatorów i wręczony 15 lipca 1995r. na polach Grunwaldu, w 585 rocznicę zwycięskiej bitwy nad Krzyżakami.

W 2003r. w dowód uznania za osiąganie wysokich wyników w szkoleniu oraz dyscyplinie 3. Mazurski Batalion Rozpoznawczy został wyróżniony przez Dowódcę Wojsk Lądowych tytułem oraz proporcem "Przodujący Pododdział Wojsk Lądowych".

3 Batalion Rozpoznawczy stacjonuje w Garnizonie Giżycko. Swoje święto obchodzi 9 lipca.

mjr Tadeusz Nastarowicz

Mjr Tadeusz Nastarowicz urodził się 25.09.1973 r. w Pabianicach.

Po ukończeniu Technikum Samochodowego w Łodzi ( w 1993r.) , rozpoczął 23.09.93r. służbę wojskową jako podchorąży WSO im. T Kościuszki (Wrocław). Po jej ukończeniu - 28.06.1997r. przez krótki okres (29.06.97 - 11.08.97) pozostawał w dyspozycji, następnie 12.08.1997r. został wyznaczony na stanowisko dowódcy plutonu rozpoznawczego 4SBKPanc(Orzysz).

W trakcie służby na stanowisku dowódcy plutonu rozpoznawczego był dwukrotnie kierowany na kurs stacjonarny języka angielskiego ( Olsztyn) - 09.03.98r. - 30.07.98r. i 03.09.1999r. - 15.01.2000r.

Z dniem 01.01.2000r został wyznaczony na stanowisko dowódcy kompanii LITPOLBAT (Orzysz).

W trakcie jej pełnienia został skierowany na kurs stacjonarny języka angielskiego WSNJO (Łódź) od 15.02.2001r. do 09.07.2001r.

W okresie od 21.09.2003r. do 26.10.2004r. pełnił służbę w PKW UNDOF SYRIA na stanowisku zastępcy dowódcy kompanii.

15.07.2006r. ukończył studia uzupełniające w Akademii Obrony Narodowej na kierunku: zarządzanie i dowodzenie.

W 2008r. ukończył studia podyplomowe na Akademii Podlaskiej w Siedlcach. Z dniem 01.07.2008r. został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy batalionu w 3.Mazurskim Batalionie Rozpoznawczym, którym dowodzi od 01.07.2009r.

Mjr Tadeusz NASTAROWICZ jest żonaty (żona Beata) i ma dwie córki: Natalię i Paulinę

Jan Leon Hipolit Kozietulski

Urodził się 4 lipca 1781 r. w Skierniewicach, syn Antoniego, starosty będzińskiego, właściciela dóbr Olszany - Opałków i Promnej w Grójeckim oraz Marianny Grotowskiej, sędzianki ziemskiej rawskiej. W 1803 r. Kozietulski przystąpił do Towarzystwa Przyjaciół Ojczyzny. XII 1806 r. zostaje drugim Komendantem gwardii honorowej utworzonej w Warszawie na przyjęcie Napoleona.

7.IV.1807 r. mianowany został szefem szwadronu w pułku pol­skich lekkokonnych gwardii Wincentego Krasińskiego. 30.XI.1808 r. Kozietulski na czele szwadronu przeprowadził jedną z najgłośniejszych w dziejach historii wojen szarżą pod Somosierrą, która otworzyła przejście do Madrytu.

W bitwie pod Wągrom 5-6 lipca 1809 r. dowodząc dwoma szwadronami, uratował pułk od strat i przeprowadził zwycięską szarż na pułk księcia Schwarzenberga. W bitwie narodów o Lipsk 16-19.X.1813 r. rozbił kirasjarów austriackich, wyprowadził Napoleona z otoczonego Lipska na Lenden,

1.I.1814 r. został mianowany pułkownikiem 3 pułku eklererów (zwiadowców). Od 20.1.1815 r. Kozietulski dowodzi 4 Pułkiem Ułanów, który stacjonował koło Augustowa, od XI.1816 r. stacjonował w Warszawie, a od 26.IX.1817 r. przeszedł Pułk do Krasnegostawy.

Od 13.XII.1815 r. Kozietulski pełnił tymczasowo dowództwo 2 brygady w dywizji ułanów. 10.III.1809 r. otrzymał Krzyż Kawalerski Legii Honorowej za zwycięską szarżę pod Soraosiarrą.

13.XII.1809 r. za zwycięską szarżę pod Wagram otrzymuje drugi Krzyż Kawalerski Legii Honorowej. 26.XI.1812 r. otrzymuje polski Krzyż Kawalerski Virtuti Militari.

9.XI.1813 r. Napoleon nadal mu wysoki Order Połączenia.

Zmarł 3 lutego 1821 r. w Warszawie, zwłoki pochowano w grób rodzinnym Walickich w Belsku koło Grójca.